Fazy międzymetaliczne to z punktu widzenia procesu cynkowania ogniowego metaliczne struktury krystaliczne zbudowane z cynku, żelaza i ewentualnie innych metali, które podczas cynkowania tworzą zakotwione w sobie sieci krystaliczne i z tego powodu są bardzo twarde i kruche. Ich temperatura topnienia jest znacznie wyższa od temperatury topnienia stopu cynkowego, a więc fazy międzymetaliczne są zawsze stałe podczas procesu tworzenia powłoki.
Oznaczenia faz międzymetalicznych tworzy się odpowiednio do średniej zawartości poszczególnych metali (np. FeZn13) i nie ma to nic wspólnego ze związkami chemicznymi i ich wartościowością. Fazy oznacza się literami greckimi.
W procesie cynkowania ogniowego powstają – rozpoczynając od podłoża stalowego – fazy Γ, δ1 i ζ, które w tej kolejności zawierają między 28 i 6% żelaza. Zewnętrzna faza η ma skład odpowiadający kąpieli cynkowej. Charakterystyczne jest, że faza Γ tworzy się dopiero po dłuższym działaniu cynku, a więc przede wszystkim na wannie cynkowniczej.
Zewnętrzna faza czystego cynku (η) nie zawsze formuje się na powierzchni powłoki ochronnej, ale nie ma to negatywnego wpływu na jej właściwości antykorozyjne (patrz cynkowanie wysokotemperaturowe).